PISA og útgjöldin

Nú er þá aftur verið að tala um nýjustu niðurstöður PISA rannsókna.  Fyrir um tíu árum voru allir að bera okkur saman við Singapúr og fóru nokkrir skólamenn þangað til að kanna hvar galdurinn væri.  Einnig ég fór pílagrímsferð til þessa "samanburðarlands" og komst að því að ekki var allt sem sýndist.  Meðan við vorum með fjölfatlaða nemendur - svo fatlaða að þeir gátu hvorki talað né hreyft sig mikið - inni í venjulegum grunnskólum voru slíkir nemendur hvergi að sjá í Singapúr.  Strax frá fyrsta bekk var nemendum innprentað að samkeppnin væri það eina sem dugði.  Skólasálfræiðngurinn sem ég talaði við sagði að foreldrar fyrstubekkinga keyptu sér bækur 2. bekkjar og létu börnin læra þær á kvöldin til að börn þeirra kæmust vel upp úr prófunum.  -  Ég vildi nú bara sjá hversu margir íslenskir foreldrar væru tilbúnir að sitja yfir börnum sínum og kenna þeim efni bekkjar sem þau verða í eftir ár!!!

En eins og ég hef oft sagt áður þá er það fyrst og fremst hugarfarið og öguð vinnubrögð sem skila árangri.  En erfitt er að sjá hvernig því náist.  Ég efast um að nýju námskrárnar sem menntamálaráðherrann er að kynna þessa dagana hafi mikið að segja.  Og skiptir engu máli hvort útgjöldin séu mikil eða lítil.